Wyprawa nad Wkrę i do Ciechanowa (1)

Sobota, 9 września 2017 · dodano: 12.09.2017 | Komentarze 7

Wiatr pomagał, noc miała być ciepła, wybraliśmy się więc nad Wkrę, przejeżdżając po drodze naszą ulubioną trasą przez Kampinos i nieco mniej lubianym odcinkiem do Zakroczymia. Oj jak brakuje promu w jednym miejscu, ale może będzie w przyszłym roku (wybory idą, gminy będą walczyć o głosy). Nie byłoby krócej trasowo, ale nie trzeba by było jechać z dusza na ramieniu po jednej ruchliwej szosie.

LINK do pełnego albumu ze zdjęciami
LINK do trasy

Jeszcze zanim dotarliśmy do Kampinosu, odkryliśmy tężnię w Kaskach. W Żyrardowie buduje się podobna. Tak naprawdę nie jest to tężnia, tylko inhalatornia, raczej nie ma tam solanki tylko woda, no i obiekt jest otwarty, zamiast zamknięty, więc średnio z efektem. Latem zapewne będzie pełniło funkcję kurtyny wodnej, nic więcej. Oprócz tego siłownia i ławeczki, zatem przybyło jedno miejsce rozwałkowe w okolicy.

Z dalszych atrakcji, w tym roku jest chyba urodzaj na dynie, sami zobaczcie. Trafiliśmy na dwa pola (jedno za Zakroczymiem). Prócz dyń obsypało grzybami, znalazłam wielki okaz koźlarza przy choince obok ławki przy skwerze w Leoncinie. Znalazłam go tylko dlatego, że Tomi wysłał mnie z papierkiem do kosza na placu zabaw (przy skwerze nie było). Przy placu zabaw zresztą przybyła siłownia plenerowa. Bardzo dobrze. Na miejscu zauważyłam też stary tandem, chyba Rometu. Fajnie byłoby taki mieć. Ciekawe by się nim jechało po mieście. :)




Koźlarz z Leoncina, robaczywka, ale niezwykle urodziwa.




Tandem

Potem już tylko most i myk do Zakroczymia obejrzeć kościół (Tomi nadal inwentaryzuje pociski) i lecimy... no dobra, lecą to samoloty do lotniska w Modlinie, które mijamy od tyłu. Wreszcie krótki postój, żeby ochłonąć od upału, który się w międzyczasie zrobił. Wysyłam ze szlabanu sms do Huanna z pozdrowieniami i info o tężni (na jego trasie do Wawy) i jedziemy dalej. 







Lotnisko.





Wreszcie Wkra, czyli niewielka rzeka, wolno płynąca, jak to nizinne rzeczki. Podobna do Bzury czy Pilicy, rozmiarowo też pomiędzy czyli ciut szersza od Bzdury, a węższa od tej drugiej. Zagłębie kajakowe, aż się chce wypożyczyć. Niestety nie mieli tratw do transportu rowerów, więc odpuszczamy. Może kiedyś przyjedziemy tu specjalnie na kajaki. Choruję na nie od jakiegoś czasu, ale zawsze coś, a to moja praca, a to pogoda, a to Tomi ma inne plany (a sama się boję).





W Cieksynie trafiamy na Wielką Sztukę oraz kosz na śmieci w kształcie... zresztą sami zobaczcie. :)












Mijamy też kilka innych miejscowości z kościołami i pociskami, ale tu i tak za dużo zdjęć, więc zapraszam do albumu z całej trasy. Dodamy tylko że się zgubiliśmy. To znaczy ja pojechałam do przodu sądząc, że Tomi jedzie za mną (rzeczywiście przez moment jechał, ale nie zawołał odpowiednio głośno, by mnie zatrzymać) i na 99.99km zorientowałam się, że ojej, jadę sama. Powrót... najgorsze, ze strasznie niewygodną drogą.


Trafił się też koszmar architektury współczesnej. Ani chybi potomek Piastów zbudował. ;)

Dalej na naszej trasie jest Nowe Miasto, gdzie oglądamy kościół i robimy mały postój na dożarcie zapasów. No i do lasu na nocleg. Po drodze mijamy parking z zakazem rozbijania namiotów, ale za to pozwoleniem na zatrzymywanie się przyczep kempingowych (nie dłużej niż 24h). Dobre i to. W lesie mnóstwo grzybów i grzybiarzy. Ale o tym w relacji z dnia następnego.

Do przedszkola 2x i na dworzec

Piątek, 8 września 2017 · dodano: 08.09.2017 | Komentarze 1

Kluskę rano odwiozłam bez problemu (katar jakby mniejszy i humor przyzwoity z racji porannego słoneczka). Jeszcze spotkałyśmy chlipiącą Wiktorkę i moje kochane dziecię odprowadziło ją do jej sali (są w różnych grupach, ale na tym samym pięterku). Potem myk przez aptekę, bo czas uzupełnić moje leki na katar sienny i witaminę D. Po Kluskę pojechałam z zapasem, ale utknęła na placu zabaw, bo ciągle jacyś znajomi przychodzili. Dzwoniłam do Tomiego, ale nie odbierał, więc w końcu zapakowałam młodą i ruszyłam pod dom, gdzie ściągnęłam go domofonem (i masz przynieść plecak oraz serek dla Kluski - Myszki). Na dworzec dotarliśmy w czasie rozsądnym, ale tym razem pociąg odjeżdżał z innego toru i tylko jedna jednostka. Remondowe cudawianki, grunt że bez większych opóźnień (5 minut to nie spóźnienie).









Wiosna!

A właśnie, skoro mowa o wiośnie, to zaatakowało mnie dziś babie lato. :)

Do przedszkola 3x

Czwartek, 7 września 2017 · dodano: 07.09.2017 | Komentarze 0

Trzeci raz po rękawiczki, których zapomniałam z szatni. Przyjmę tragarza, karmię waflem. ;)

Do przedszkola 3x

Środa, 6 września 2017 · dodano: 06.09.2017 | Komentarze 0

Zawieźć, odwieźć, trzeci raz na zebranie. Jeżyk Kluski, więcej fotek u niej na bsie.

Do przedszkola 2x

Wtorek, 5 września 2017 · dodano: 05.09.2017 | Komentarze 0

Dziś bezzdjęciowo, bo rano lało, więc się tylko przemknęłyśmy przez miasto, a na powrót zapomniałam spakować aparatu.

Do przedszkola x2

Poniedziałek, 4 września 2017 · dodano: 04.09.2017 | Komentarze 4

Rano z Alisą, drugi raz z Meteorem w charakterze tragarza sakwowego wyprawki. Rano wzięłam tylko Alisy książkę, a jeszcze mi został segregator i diabli wiedzą, co jeszcze, zebranie w środę. :)

Na dworzec

Niedziela, 3 września 2017 · dodano: 03.09.2017 | Komentarze 0

Do papiernika i księgarni

Sobota, 2 września 2017 · dodano: 02.09.2017 | Komentarze 0

Trochę jednak padało, więc Tomi nie obudził mnie rano i w efekcie ledwo zdążyłam wykonać plan A (plan B to była wycieczka z Tomim, do której zostałam przekonana, ale pogoda pokrzyżowała nam plany). Ciepło, zgrzałam się w kurtce, więc wracałam już bez. Trochę wody mi nie zaszkodzi. :)
Chyba kupiłam już wszystko, włączając podręcznik i zeszyt z powiększoną liniaturą.

Na dworzec

Piątek, 1 września 2017 · dodano: 01.09.2017 | Komentarze 0

Leśne powietrze zaostrza apetyt (2)

Czwartek, 31 sierpnia 2017 · dodano: 31.08.2017 | Komentarze 6

Drugi dzień biwakowy. Tym razem tradycyjne śniadanie, czyli dożeranie nędznych resztek dnia wczorajszego. Czyli kanapek i kawy zbożowej. Tomi wskutek drastycznego obniżenia poziomu zapasów chciał wracać do domu, ale go namówiłam na zakupy w Biedronce. Wcześniej jednak spędziliśmy całe przedpołudnie w lesie. Kluska się super bawiła, a nam się nie chciało nigdzie ruszać w ten upał. No ale trzeba dziecku Wielką Sztukę pokazać. Czyli Arkę Wilkonia. Przy okazji nocowania w namiocie postanowiłam upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu i odbębnić "zwierzątka". W końcu zapakowaliśmy się do sakw i ruszyliśmy do sklepu, a potem do parku w Radziejowicach. Tam zalegliśmy nad stawem i nieco odpoczęliśmy w cieniu. 

Po jakimś czasie namówiłam Kluskę na przejście do Arki, a Tomi zaległ na kocyku (trochę słabo spał w nocy, bo go Kluska kopała, albo wsadzała przez sen ręce do oczu). Podczas wycieczki obejrzeliśmy mnóstwo posągów (mama psecytaj co tu pise) i architektury. Zgodnie z Kluską ustaliłyśmy, że chcemy mieszkać w drewnianym dworku krytym gontem. :)

Obejrzałyśmy też Bramę Teatru Narodowego (mama a dlacego to dwa tak?), Arka nie budziła żadnych wątpliwości. Za to znalazłyśmy skrzynkę i nawet udało się zrobić wpis patykiem. Odwiedziłyśmy też studnię, a po drodze Kluska znalazła w trawie szpatułkę do obrabiania rzeźb z gliny. Czymś takim pracowałam nieudolnie w pracowni rzeźby na moim wydziale przez chwilę, więc mi się wryło w pamięć. Można też jej używać do malowania farbami (takimi bardziej strukturalnymi).

Powrót do domu jak najwięcej lasem, żeby było w cieniu, ale i tak się przegrzaliśmy. Było na pewno więcej niż 32 stopnie.







Tomi przez chwilę stracił głowę. ;)

















Pora do domu. Padamy z nóg.